Biografie ikon stylu


Tomasz Jacyków - szokujący stylista, krytyk modowy, twórca kostiumów teatralnych

       


Pochodzi z Kołobrzegu i jest samoukiem – zdał egzaminy do Akademii Sztuk Pięknych ale nie podjął na niej nauki. Od zawsze interesowała go moda i trendy. Był sprzedawcą w sklepie "Bogusz Center", gdzie sprzedawał sukienki skórzane. Tam poznał fotografa Marka Czudowskiego, który zaproponował mu współpracę. Jednymi z pierwszych jego prac były w 1993 stylizacje do sesji na okładkę polskiej edycji Playboya, z Alicją Resich - Modlińską oraz sesja z Dorotą Chotecką i jej mężem Radkiem Pazurą. 





      Obecnie jest znanym krytykiem mody, konsultantem w zakresie wizerunku oraz stylistą kilku programów telewizyjnych, m.in.: Dzień Dobry TVN – Moda Polska i Co za tydzień? w TVN, Miasto kobiet i Musisz to mieć w TVN Style, Modna moda w TV4, Kawa czy herbata? TVP1 oraz Aktywna mama, Showtime i Przebojowe Polki. Stylista Gwiazd - współpracuje z największymi magazynami modowymi, m.in. „Playboy”, „Pani”, „Twój Styl”, „Elle”, „Cosmopolitan”, „Harper’s Bazaar”, – również jako felietonista. W 2008 roku Jacyków dostał prestiżową nagrodę dla dżentelmenów roku od magazynu "Gentlemen".
      Prowadzi stylizacje i konsultacje dla projektantów mody, stylizuje autorskie pokazy podczas eventów i wydarzeń medialnych. Tworzył stylizację autorskich pokazów mody na 75-lecie Volvo, jak również wizerunek uczestników trzeciej edycji Idola. 
    Projektuje i tworzy kostiumy dla teatru (przedstawienie teatralne „Miss Hiv” reż. M. Kowalewski, spektakl „Mandragora” w Teatrze Wielkim w Poznaniu reż. M. Znaniecki) i filmu („Złoty środek” reż. O. Lubaszenko, „Prostytutki” reż. E. Priwieziencew). 
      Przygotował stylizację dla pokazów mody: Gianfranco Ferre, Escada, Max Mara, Bruno bonari, Thierry Mugler, Jean Paul Gaultier. Zasiadał jako juror na Off Fashion Kielce, Warsaw Fashion Street, Oskary Fashion oraz w programie Hot or Not i Gwiazdy Tańczą na Lodzie. 
Stylista ma również na swoim koncie epizody: w filmie z roku 2009: Złoty środek – występuje w roli samego siebie oraz w serialach: w roku 2008: Synowie – odc. 7 występuje w roli samego siebie i Barwy szczęścia – odc. 119 - jako stylista.
    Był konsultantem i wykładowcą przy Art & Fashion Festival organizowanym w Starym Browarze w Poznaniu. Wykłada kreowanie wizerunku w Studio Sztuki w Warszawie. Prowadzi szkolenia w zakresie kreowania wizerunku dla korporacji i frakcji politycznych, udziela także indywidualnych konsultacji.
Stylista regularnie szokuje wypowiedziami, strojami i zachowaniem. Odkąd pojawił się w telewizji, gazetach i portalach internetowych - zawrzało! Jest bardzo krytyczny i odważny. Doradza, by Polacy ubierali się modnie ale zgodnie z samym sobą i stosownie do okazji. Przestrzega również, że nie bez znaczenia są mankamenty figury i pokazuje jak je umiejętnie kamuflować. 
      Tomasz Jacyków budzi tylko skrajne uczucia. Jedni go uwielbiają, inni szczerze nienawidzą. On sam przy bliższym poznaniu odkrywa zupełnie inną swoją stronę osobowości: „Rozmowa i szczera relacja to podstawa w mojej pracy. Żeby dobrze doradzić w sprawie mody, trzeba spojrzeć głęboko w człowieka, bo nie w styliście, ale w indywidualności moich klientów siedzi potencjał do zbudowania ich stylu...”.


                                                                   Fotos by: Internet



Maciej Zień - projektant wszechstronny...


       
Pochodzi z Lublina i tam też ukończył Liceum Sztuk Plastycznych. Maciej Zień to dziś jedno z najbardziej liczących się nazwisk na polskim rynku mody. Marka Zień powstała w hołdzie składanym zmysłowości kobiecego ciała. W ciągu 12 lat od swojego oficjalnego debiutu w branży, stworzył silną markę kojarzoną z luksusem, elegancją i perfekcyjnym wykonaniem. Swoją pierwszą autorską kolekcję pokazał w wieku 17 lat na lubelskim pokazie mody "Prowokacje". Oficjalnie zadebiutował w 2000 roku i z miejsca zdobył uznanie wśród przedstawicieli branży modowej i show-biznesu. W kolejnych latach odbierał nagrody m. in. jako finalista prestiżowych konkursów dla projektantów mody Złota Nitka i Złoty Wieszak oraz laureat Belvedere International Achievement Award.


  W 2006 roku projektant otworzył swoje Atelier w Warszawie, gdzie powstają jego kolekcje oraz realizowane są  specjalne  zamówienia. Swoje klientki określa jako kobiety z klasą, pewne siebie i podkreślające swoją indywidualność. Maciej Zień nie bez powodu nazywany jest ulubionym projektantem gwiazd. Jego kreacje noszą m. in. Justyna Steczkowska, Grażyna Torbicka, Jolanta Pieńkowska, Aneta Kręglicka, Katarzyna Cichopek, Izabella Miko, Alicja Bachleda-Curuś, Eva Herzigová oraz Andie MacDowell, dla której projektant przygotował czerwoną suknię na uroczystą galę wręczenia Telekamer 2007.
        Flagowy butik projektanta w Warszawie zyskał również innowacyjną przestrzeń dedykowaną urodzie - Zień Beauté to odpowiedź na potrzeby najbardziej wymagających klientek Macieja Zienia. Intymne miejsce, w którym można przygotować się na wielkie wyjście w iście gwiazdorskim stylu albo zadbać o swoją urodę każdego dnia korzystając z usług rekomendowanych przez Zienia kreatorów fryzur i makijażu. To pierwsze miejsce w Polsce, w którym świat couture i beauté współistnieją w idealnej harmonii.
        Projektant znany jest ze swojego zamiłowania do teatru. Zaprojektował kostiumy do spektakli teatralnych: Chicago (2002), Łóżko pełne cudzoziemców (2003), Biznes (2004), Węże (2005), One (2006), Stepping out (2006) oraz Krawiec (2006). W 2009 roku związał się z Operą Narodową, dla której stworzył kostiumy do spektakli baletowych „Kurt Weill” i „Tristan” Krzysztofa Pastora. 
           Jako pierwszy projektant mody wystawił swoje kreacje w Muzeum Narodowym z okazji 10-lecia twórczości. Dwukrotnie prezentował kolekcje prêt-à-porter podczas paryskich Tygodni Mody oraz w Niemczech i Katarze. W styczniu 2010 otrzymał tytuł Projektanta z Klasą podczas gali Doskonałość Mody magazynu Twój Styl. W tym samym roku znalazł się na liście najbardziej wpływowych mężczyzn magazynu Gentleman. 


                                  

  


                             


                             
        Również w 2010 roku wieloletnie zamiłowanie projektanta do aranżacji wnętrz zaowocowało debiutem marki Zień Home oferującej najwyższej klasy, skrojone na miarę i luksusowe meble i akcesoria wnętrzarskie oraz usługę kompleksowego projektowania wnętrz. Znak „Z” stał się wyznacznikiem jakości w kolejnej dziedzinie designu. Zień Home to nie tylko wnętrza korespondujące z kreacjami z wybiegów. Projektant kładzie duży nacisk na funkcjonalność i komfort użytkowania: „Tworząc projekt wnętrza myślę o klimacie, jaki ma panować w pomieszczeniu. Żaden element nie powinien znaleźć się w nim przypadkowo... jak w modzie, potrzebna jest pełna stylizacja, aby efekt końcowy był zniewalający”. 







       Projektant wspólnie z Ceramiką Tubądzin wydał również kolekcje płytek ceramicznych nawiązujących swym stylem do klimatu Paryża i Londynu. Co roku projektuje również  stroje dla pluszaków Fundacji "TVN Nie jesteś sam" i tym samym charytatywnie pomaga chorym dzieciom.
       Zień jest jedyną marką w Polsce, która od roku 2005 przedstawia swoje najnowsze kolekcje dwa razy w roku. Jego kolekcje premierowe pokazywane są w najbardziej prestiżowych lokalizacjach Warszawy i szeroko komentowane przez przedstawicieli mediów, biznesu oraz gwiazdy z całej Polski i z zagranicy.


Źródło: http://www.zien.pl 
Fotos by: Internet 



Yves Saint Laurent - dał kobietom siłę...




Będąc wczoraj na pokazie filmu "Yves Saint Laurent" zobaczyłam historię życia jednej z najwybitniejszych ikon stylu ale od tej drugiej strony - mrocznej i destrukcyjnej. Historię burzliwego związku Yvesa Sainta Laurenta i jego skomplikowane życie, podobnie jak biografia Coco Chanel, to idealny materiał na dobry scenariusz. Polecam go, tym którzy lubią filmy biograficzne jak również pasjonatom mody, którzy chcieliby zobaczyć jak powstawały wielkie dzieła YSL. W filmie ukazana jest godna podziwu postać Pierre'a Bergé (wieloletniego partnera kreatora mody prywatnie i zawodowo), która daje nam do myślenia - ile można znieść w imię wielkiej miłości...





Yves Henri Donat Mathieu Saint Laurent - francuski projektant mody, współtwórca domu mody Yves Saint Laurent - ur. 1 sierpnia 1936 w Oranie w Algierii. W wieku 17 lat z teczką własnych rysunków przybył do Paryża. Pierwszym jego sukcesem w świecie mody stało się zwycięstwo w konkursie na projekt sukienki koktajlowej, organizowany przez firmę Woolmark. Ówczesna redaktor naczelna miesięcznika Vogue zaaranżowała jego spotkanie z Christianem Diorem, po której to Dior zatrudnił młodego Saint Laurenta na stanowisku głównego projektanta. Po śmierci Diora w 1957 YSL stanął na czele domu mody Dior i uratował go od bankructwa.




W samym środku sukcesów przyszło powołanie do wojska w związku z wojną francusko-algierską. Saint Laurent doznał głębokiego załamania nerwowego po brutalnym odrzuceniu przez współtowarzyszy-żołnierzy z powodu swojej orientacji homoseksualnej. Trafił do szpitala psychiatrycznego gdzie przechodził nieskuteczną terapię elektrowstrząsową mającą na celu jego przemianę w heteroseksualistę. Gdy wyszedł z załamania nerwowego, odszedł z domu Diora i założył własny dom przy pomocy finansowej swego partnera w życiu i w interesach Pierre'a Bergé. Od tamtej chwili był to uznany przez nich podział ról, Yves projektował, Pierre zajmował się stroną finansowo-organizacyjną.


Lata 60-e i 70-e to największe triumfy i przełomowe kolekcje. YSL wypromował wygląd bitników w modzie – skórzane krótkie kurtki, wysokie buty. Wprowadził modę na tweedowe marynarki, a w 1966 ubrał kobietę w smoking, dotąd zarezerwowany dla mężczyzn. YSL był projektantem swojej epoki, w której kobiety podejmowały "męskie" zawody i w której młodzież tworzyła kontrkulturę wobec świata dorosłych i stawiała się wobec niego w opozycji także poprzez odmienne ubrania.Tworzył ubrania niepowtarzalne, ale pasujące do każdej okazji. To on zaprojektował popularną szmizjerkę – sukienkę, której krój przypominał męską koszulę, a także wypromował modny do dziś styl safari (marynarki z krótkimi rękawami, lniane koszule w kolorach piasku pustyni i khaki – efekt fascynacji kulturą Wschodu, którą zaszczepiła w nim mieszkająca w Algierii rodzina), do dziś obecny na ulicach europejskich miast. "Chanel podarowała kobietom wolność, ale Saint Laurent dał im siłę" – stwierdził długoletni partner projektanta, Pierre Bergé. Kreacje Saint-Laurenta zyskały status dzieł sztuki. W 1983 r. stał się pierwszym żyjącym projektantem, którego twórczość pokazano na wystawie w nowojorskim Metropolitan Museum of Art. Oprócz kolekcji ubrań - YSL - to również perfumy oraz duża gama kosmetyków do makijażu.


Saint Laurent był gwiazdą paryskiej elity, królem nocnego życia. Bywał na kolacjach i bankietach u najważniejszych ludzi w mieście, a nocami upijał się do nieprzytomności razem z przedstawicielami ówczesnej bohemy artystycznej Paryża – Karlem Lagerfeldem (na zdjęciu), Andy’m Warholem, Jeanem Cocteau czy Marianne Faithfull. "Największy imprezowicz Paryża lat 70.? Yves Saint Laurent! Strumienie alkoholu, narkotyki i prawdziwi lub mniej prawdziwi przyjaciele – to był jego żywioł"


Saint Laurent przez niemal całe życie zmagał się z silną depresją, z której nigdy nie udało mu się wyleczyć.
To ona zrobiła z niego samotnika, ona kazała mu usuwać się w cień, chociaż był przez świat rozchwytywany. – Alkohol i narkotyki wyniszczyły jego organizm do tego stopnia, że fizycznie był wrakiem człowieka. Yves Saint Laurent odszedł na emeryturę w styczniu 2002 r. Chorobę było widać w każdym jego ruchu.Yves Saint Laurent zmarł 1 czerwca 2008 w swoim domu w Paryżu w wieku 71 lat na raka mózgu, na którego chorował od dłuższego czasu. Nie wiedział, jak poważnie jest chory. Pierre Bergé był przy nim do końca. Uroczystości pogrzebowe miały miejsce 5 czerwca 2008 w Paryżu, w kościele Św. Rocha. Wziął w nich udział Prezydent Francji – Nicolas Sarkozy z małżonką oraz projektanci mody, m.in. Jean-Paul Gaultier, Christian Lacroix. Po kremacji jego prochy rozsypano w ogrodzie willi Saint Laurenta w Marrakeszu.


Książka "Listy do Yves’a" - emocjonalne, pełne tęsknoty po stracie najbliższej osoby listy, powstały tuż po tym wydarzeniu. Pierre Bergé pisał je w okresie od 5 czerwca 2008 do 14 sierpnia 2009 roku, próbując się odnaleźć po śmierci partnera, z którym przez pięćdziesiąt lat dzielił życie zawodowe i prywatne. Z listów wyłania się sylwetka Yves’a Saint Laurenta, nie zawsze kryształowa. Jest to szczery i prawdziwy zapis uczuć, wspomnień i zwykłych zdarzeń. Godny obejrzenia jest również film dokumentalny „Szalona miłość – Yves Saint-Laurent’, reż. Pierre Thoretton z 2010 roku.



W 1993 dom mody YSL sprzedano farmaceutycznemu Sanofi. W 1999 grupa Gucci, cześć grupy PPR (Pinault-Printemps-Redoute) odkupiła markę YSL. Do 2004 projektantem odzieży pod marką YSL był Amerykanin Tom Ford, a po 2004 Włoch Stefano Pilati.

Źródła:
http://www.ysl.com
http://www.fondation-pb-ysl.net
http://pl.wikipedia.org/wiki/Yves_Saint_Laurent

Fotos by:
Materiały prasowe - źródło internet



Dolce & Gabbana - duet idealny




   Stolica mody, czyli słoneczna Italia, wydała na świat w niedługim czasie wielu znakomitych projektantów, którzy są do tej pory niedościgniętymi wzorami. Jednymi z nich są Domenico Dolce i Stefano Gabbana. Duet, który zdecydowanie potrafi zaskakiwać. Każda ich kolekcja jest komentowana na okładkach najlepszych czasopism.  "Kobieta powinna być zawsze kobieca i uwodzicielska". Tak brzmi niezmienny od lat manifest wielkiego duetu projektantów. Ubrania D&G to wygoda, klasa, snobizm i ogromny ładunek seksapilu w dobrym wydaniu. Na to zawsze znajdą się niezawodni klienci z grubym portfelem. 








   Stefano i Domenico tworzą znakomity duet kreatorów. Może dlatego, że Dolce (ur. 1958) jest synem krawca z Palermo, a 4 lata od niego starszy Gabbana pochodzi z Mediolanu – światowej stolicy mody. Tam też działa ich dom mody, choć poznali się na Sycylii, ulubionym wakacyjnym miejscu Gabbany. Projektanci rozpoczęli współpracę w 1985 roku i odtąd niezmiennie pozostają na szczycie jeśli chodzi o włoskich designerów. Ich firma stanowi hołd złożony gwiazdom włoskiego kina: Frederico Felliniemu, Roberto Rosselliniemu i Sophie Loren. Z początku projektowali tylko odzież kobiecą. Według Dolce&Gabbany kobieta powinna emanować seksapilem, podkreślanym przez takie elementy, jak wysokie szpilki, gorset czy koronki.

W 1990 ukazała się też pierwsza kolekcja dla mężczyzn, promująca styl macho o trochę gangsterskim charakterze i południowym rodowodzie. W 1994 roku projektanci wykreowali także tańszą markę D&G - bardziej młodzieżową.


Oprócz tego Dolce&Gabbana projektuje tez ubrania dla dzieci, sprzedawane pod marką D&G Junior.


Marka jest obecna w świecie sportu. Ubiera między innymi piłkarzy AC Milan i Chelsea Londyn oraz zawodników reprezentacji Włoch. W październiku 2010 roku oficjalnym ambasadorem Dolce&Gabbana został, grający w Barcelonie, Argentyńczyk Lionel Messi, uznawany przez wielu kibiców za najlepszego piłkarza na świecie. Dziełem Stefano i Domenico jest również rozbudowana linia dodatków takich jak m.in. biżuteria, okulary oraz torebki a także linia kosmetyków wśród których szczególnie perfumy cieszą się ogromną, wciąż niesłabnącą popularnością. Woda toaletowa Light Blue należy do najchętniej kupowanych i lubianych z serii Dolce&Gabbana. Świadczyć to może o tym, jak niezwykłe są to perfumy.

                    





Flakonik to przykład bardzo pięknego klasycznego połączenia prostoty i elegancji miłej dla oka. Zarazem w tradycyjnej formie przejawia się nuta bardzo nowoczesnej mieszanki świeżych zapachów. Skład perfum to sycylijska cytryna, zielone jabłko, kwiat dzwonka wchodząca do „głowy oraz piżmo, ambra i cedrowe drzewo w „podstawie”, a także biała róża, bambus i jaśmin w „sercu”. Perfum wydaje się bardzo stonowany, w którym brak skrajnie przeciwstawnych zapachów, dzięki czemu otrzymujemy bardzo lekką i miłą aurę zapachu.
   Prywatnie projektanci przez wiele lat pozostawali parą. Jednak w 2005 roku oddzielili swoje życie prywatne od zawodowego i podobno obecnie są już tylko przyjaciółmi i partnerami w biznesie. W 2009 roku głównie z powodu astronomicznych cen swoich ubrań i dodatków stali się jednymi z pierwszych ofiar kryzysu. Sprzedaż w ich sklepach znacznie spadła. Jednak najnowszym pomysłem duetu projektantów jest uczynienie popularnej piosenkarki Rihanny twarzą swojej marki.Wcześniej ten zaszczyt spotkał m.in. Scarlett Johansson i Madonnę.
    Projektantów na tle innych twórców mody wyróżnia sposób patrzenia na kobietę. Ich projekty są głównie
skierowane do prawdziwych kobiet posiadających zmysłowe krągłości. Prywatnie idolką i wielką przyjaciółką duetu jest Madonna. Projektanci podziwiają też kunszt i urodę Sophii Loren i Anny Magnani. Typowy projekt duetu to np. dopasowana, drapieżna, krótka sukienka eksponująca dekolt lecz uwodząca
również romantycznymi falbanami. Ulubione kolory przewijające się w kolekcjach designerów to m.in. beże, odcienie ecru, błękity, karmelowe brązy. Początkowo była to podobno głównie czerń - symbol sycylijskich gangsterów ale i chłopów. Ich pasją jest niewątpliwie historia ubioru, z której twórczo czerpią pełnymi garściami. Garnitury wzorują na dziewiętnastowiecznych surdutach, zaś całą kolekcję z 2006 roku poświęcili epoce Napoleona.
    Dolce & Gabbana są niezwykle popularni i cenieni przede wszystkim w Hollywood; projekty Włochów nosiły już m.in. Madonna oraz wiele innych gwiazd. Ubrali również Fergie i jej męża w dniu ich ślubu. Na niemal każdej wielkiej zagranicznej gali mnóstwo aktorów i piosenkarzy wybiera ubiór sygnowany właśnie metką duetu. O sukcesie Włochów może świadczyć fakt, iż są oni jedną z niezwykle często podrabianych marek odzieżowych, poczynając od tandetnych złotych pasków do spodni z bazaru, bijących po oczach ogromnym D&G, kończąc na fałszerstwach dużo większego kalibru. Jeśli ktoś nosi zegarek Dolce&Gabbana to na pewno to zauważymy, ponieważ ich loga nie da się przeoczyć, jest bardzo widoczne.  
   Każda nowo wchodząca kolekcja niesie w sobie coś nowego, intrygującego. To zarówno dopracowane propozycje dla kobiet, jak i dla mężczyzn. Są one adresowane do ludzi z poczuciem klasy oraz cieszących się prestiżem społecznym, niemniej jednak można doszukać się tam inspiracji nowoczesną modą. Kobiety czasami odkładają miesiącami, żeby kupić sobie wymarzoną sukienką opatrzoną ich metką. Efekty ich pracy lotem błyskawicy przenoszą się z czerwonego dywanu na witryny sklepów i opanowują świat mody. 

                   







Coco Chanel - co nam pozostawiła?

     W ubiegły piątek minęło równo 43 lata od śmierci Coco Chanel. Co jej zawdzięczamy? Co nam pozostawiła? Coco Chanel - urodziła się 19 sierpnia 1883 roku we francuskiej miejscowości Saumur. Jest jedną z większych rewolucjonistek świata mody, wykreowane przez nią fasony są modne do dzisiaj. 

Ale może od początku. Gabrielle Bonheur Chanel ( ur. 19.08.1883 r. - zm. 10.01.1971 r. ) przez prawie sześć dziesięcioleci wywierała ogromny wpływ na paryski świat mody. Gdy miała 6 lat matka osierociła ją i czwórkę jej rodzeństwa. Opieką nad dziećmi początkowo zajął się ojciec będący wędrownym kupcem, ale szybko został zmuszony przekazać ją najbliższej rodzinie. Gabrielle została oddana do przyklasztornego sierocińca w Aubazine, gdzie przebywała do roku 1900. Następne 2 lata spędziła w szkole prowadzonej przez siostry zakonne w Moulins. 

Tam nauczyła się szyć. Spędzając wakacje z ciotkami zainteresowała się sztuką kapeluszniczą. Mając 20 lat zatrudniła się jako szwaczka w Moulins w sklepie ze strojami ślubnymi, ubrankami dla dzieci oraz odzieżą dla kobiet. Praca ta nieco nużyła Gabrielę. Szukając odmiany wieczorami występowała w kawiarni muzycznej 'La Rotonde' ( 1905 - 1908 ). Wykonywany tam szlagierowi 'Kto widział Coco w Trocadero ?' dał jej przydomek 'Coco'. Kawiarnia ta była wówczas tłumnie odwiedzana przez członków francuskiego regimentu kawaleryjskiego i artystów. Niewątpliwie zawarte wówczas przyjaźnie miały wpływ na jej stylistyczne ewolucje, często inspirowanych modą męska, strojów. Dzięki wsparciu swych bliskich przyjaciół : bogatego oficera kawalerii Etienne Balsana oraz brytyjskiego sportsmena Arthura 'Boya' Capela w roku 1909 Mademoiselle zaczęła sprzedawać kapelusze według własnych projektów w sklepie kapeluszniczym w Paryżu przy 160 boulevard Malesherbes. Były to przede wszystkim toczki oraz 'cloches', czyli kapelusze w kształcie hełmu. Jej, jak na owe czasy, pełne prostoty kapelusze odniosły sukces i znalazły klientelę wśród wyższych sfer. Jak wspomina 'The Delineator' z roku 1897 kapelusznictwo stawało się coraz bardziej uznawaną w towarzystwie drogą kariery dla młodej kobiety. Wkrótce sklep okazał się zbyt mały, ale Etienne odmówił jej pożyczki na jej własny sklep. Wybawcą okazał się Arthur Capel, który wyasygnował sumę potrzebna na otwarcie sklepu przy 21 rue Cambon. W roku 1913, także dzięki wsparciu finansowemu 'Boya', Chanel otworzyła butik przy rue Goutaut w normandzkim kurorcie Deauville, w którym prócz kapeluszy, zaczęła sprzedawać ubrania o fasonach inspirowanych modą męską oraz strojami sportowymi. Podarowany jej pewnego chłodnego dnia przez zapalonego gracza w polo Arthura Capela sweter stał się inspiracja dla jej pierwszego chanelowskiego kostiumu, na który składała się trykotowy marynarski żakiet oraz prosta, luźna spódnica ledwo ukazująca nogi. Za sprawą Coco opalenizna zaczęła być modna wśród wyższych sfer. Gabrielle i jej ciotka Adrienne jako jedyne osoby z towarzystwa zaczynają nosić na plaży chustki zamiast kapeluszy. Toczyła się wojna i Arthur Capel postanowił powrócić do Londynu. Przed wyjazdem zabrał Chanel do innego francuskiego kurortu Biarritz, gdzie przy jego wsparciu w willi Larralde Coco otworzyła swój pierwszy dom mody. Wkrótce dzięki projektom kapeluszy - kubełków, sukien z obniżona talią, damskich swetrów oraz opasek na włosy odniosła ogromny sukces. 
W czerwcu 1915 r. Coco powróciła do Paryża skąd przesyłała projekty kolekcji do swej siostry Antoinette, która zarządzała domem mody w Biarritz. Okazało się, że wpływy z projektowanych przez nią kolekcji były tak duże, że w już w 1916 r. Chanel mogła spłacić długi zaciągnięte u Arthura Capela. W tym czasie wypromowała dżersejowy kostium, pierwszy w świecie francuskiej mody, oraz dżersejowe sukienki, które 'Harper's Bazaar' w roku 1916 nazwał 'Chanel's charming chemise dress'. Nazwa ta, lecz w nieco skróconej formie jako 'szmizjerka' przetrwała do dziś. Wylansowała styl określany jako 'Chanel look', który jest synonimem elegancji, wygody i prostoty. Projekty prostych, wygodnych strojów z niedrogich materiałów były odpowiedzą na potrzeby emancypujących się kobiet i zmiany społeczne jakie przyniosła I wojna światowa. Nie wymagające gorsetów ubrania były idealnie dopasowane do zmieniającego się stylu życia kobiet, które stawały się coraz bardziej aktywne i niezależne. 
Tworzyła z myślą o kobietach pracujących zawodowo. Mówiła, że dzięki jej ubraniom 'kobiety będą się normalnie poruszać i żyć'. Dzięki Chanel kobiety mogły przełamać stare konwenanse i odnaleźć nowe sposoby wyrażania siebie. Ich następnym ogromnym atutem była uniwersalność albowiem można je było nosić od rana do wieczora. Uważając, że i fryzura jest częścią stylu w 1917 r. obcięła włosy na krótko. Kobiety zaczęły ją naśladować. Arthur Capel zmarł wkrótce po rozstaniu z Coco w skutek wypadku samochodowego. W spadku pozostawił jej 40 000 funtów sterlingów. By ukoić smutek Coco, jej przyjaciółka, znana pianistka, Misia Sert i jej mąż zabrali ją w podróż do Wenecji. Tam Chanel by łatwo wsiadać i wysiadać z gondoli, pokazała się w nieco rozkloszowanych u dołu spodniach. Zaczęła się prawdziwa rewolucja. Kobiety zaczęły nosić spodnie. W roku 1920 podczas pobytu w Biarritz Chanel poznała Wielkiego Diuka Rosji Dmitrija Pawłowicza. Ich romans trwał przez rok, ale wywarł duży wpływ na jej dalsze kreacje artystyczne. W 1936 r. Chanel została zarejestrowana jako projektantka mody i pd numerem 31 na rue Cambon w Paryżu otworzyła swój najsłynniejszy dom mody. Futra i hafty pojawiły się w kolekcjach Coco. Rok później zapragnęła by kobiety nosiły jej perfumy. Poprosiła Ernesta Beaux o stworzenie wyjątkowego zapachu. 'Chcę, aby pachniały kobietą' powiedziała. Perfumiarz posłał do jej paryskiego atelie dwie serie zapachów, noszących numery od 1. do 5. oraz od 20. do 24. Jako, że zaprezentowana 5 maja 1921 r. kolekcja mody odniosła ogromny sukces Coco wybrała próbkę opatrzoną numerem 5. Stąd też i nazwa Chanel Nr 5 tej kwiatowo - abstrakcyjnej kompozycji, w której po raz pierwszy prócz jaśminu z Grasse, ylang ylang i róży majowej, użyto w takiej ilości syntetycznych substancji zapachowych. Perfumy te były prawdziwym przełomem w stosunku do sentymentalnego nazewnictwa, jednokwiatowych kompozycji oraz nadmiernie ozdobionych flakonów tamtej epoki. Coco wybrała dla nich prosty flakon Art. Deco wykonany w hucie w Brosse uważając, iż perfumy mają znacznie większe znaczenie niż ich opakowanie. Uczyniła sztukę z nanoszenia perfum mawiając, iż kobiety winny zraszać nimi te miejsca, w których chciałyby być całowane. Chanel Nr 5 to perfumy - legenda, które rozpoczęły nowa erę w dziejach perfumiarstwa. Marilyn Monroe deklarowała, że są jedyną rzeczą jaką nosi w łóżku. W roku 1924 Coco powierzyła produkcję i dystrybucję perfum Chanel zaprzyjaźnionym biznesmenom Pierre i Paulowo Wertheimerom. W międzyczasie na prośbę Jeana Cocteau w nowo otwartym Atelie teatralnym w Paryżu stworzyła kostiumy do 'Antygony'. Już wtedy pracowała wśród sław. Scenografię do tego przedstawienia zaprojektował Pablo Picasso, a muzykę skomponował Arthur Honegger.W roku 1924 w teatrze Champs - Elysees w Paryżu odbyła się kolejna premiera teatralna przy jej współudziale. Jean Cocteau wystawił 'Le Train Bleu'. Sztuka, której akcja toczyła się na riwierze wymagała zaprojektowania kostiumów do tenisa, golfa i do pływania. Chanel wywiązała się ze swego zadania w sposób mistrzowski. Zaprojektowane przez nią stroje kąpielowe z dzianiny, białe, luźne sukienki do tenisa sięgające zaledwie kolan oraz opaski na czoło szybko stały się kanonem obowiązującym na francuskiej riwierze. Współpraca Coco z Jeanem Cocteau trwała przez 14 lat od roku 1923 do roku 1937. Każda premiera była wydarzeniem nie tylko teatralnym, albowiem projektowane przez nią stroje szybko stawały się modne.W roku 1925 Chanel wraz z takimi sławami jak Patou, Lanvin czy Boulanger uczestniczyła w Międzynarodowej Wystawie Sztuk Dekoracyjnych w Paryżu, na której to zademonstrowano po raz pierwszy nowy kierunek w sztuce dekoracyjnej Art. Deco. Głównym celem tego stylu było przystosowanie projektowania do warunków produkcji masowej. Ulegając temu trendowi La Grande Mademoiselle zaprojektowała i wylansowała w roku 1926 słynną ' little black dress', która przez 'Vogue' została nazwana 'Chanel's Ford'. Owa 'mała czarna', która wkrótce stała się wieczorowym uniformem kobiet to sięgająca do kolan, pozbawiona ozdób sukienka bez kołnierza z długimi, prostymi rękawami wykonana z czarnego krepdeszynu. Sprawiła, że czarny uznawany dotąd za kolor żałoby został uznany za elegancki i modny. 
Wierzyła, że potrzeba życia w luksusie jest taką samą potrzebą jak potrzeba miłości. Jednak w jej pojęciu luksus wiązał się ze skromnością i umiarkowaniem. Biżuterię wykonaną z niedrogich materiałów i sztucznych kamieni wprowadził do świata mody Paul Poiret. Jubiler Madame Gripoux wytwarzała na potrzeby powstałego w roku 1924 sklepu z biżuterią, którego menadżerem był Comte Etienne de Beaumont sztuczne perły i korale. Diuk di Verdura przyłączył się do tego przedsięwzięcia w roku 1927 tworząc dla Chanel niezapomniane kolekcje biżuterii. Biżuterii, którą podobnie jak jej stroje można by nosić przez cały dzień. 
W tym okresie powstał też projekt kompletu : swetra z rękawami oraz pasującej doń kamizelki, do których Chanel zaproponowała perłowe naszyjniki. Tego nie uczyniła przed nią żadna Angielka. 
Chanel nie poprzestała na tym. Uznała, że torebka nie musi być noszona w ręce. Dodała do swego słynnego modelu pikowanej torebki złoty łańcuch co umożliwiło kobietom noszenie jej na ramieniu. 
Jesienią 1925 r. podczas wycieczki do Monte Carlo Mademoiselle została przedstawiona Bendowi Or diukowi Westminsteru. Rozpoczął się ich romans. Za jego namową następne 4 lata spędziła w jego angielskich posiadłościach poznając kulturę Anglii i angielską arystokrację. Lata 1926 - 31 ( tzw. okres angielski ) to kolejna ewolucja jej stylu. W tym czasie Chanel inspirowana nową kulturą i jej męską modą wprowadziła do swych kolekcji mody damskiej marynarki sportowe, kamizelki oraz koszule. Kolekcja Chanel z roku 1929 to pierwsza kolekcja mody sportowej XX w. Pojawiają się w niej modele unisex wełnianych szalów i czapek, które idealnie nadają się na narty oraz wełniane spodnie i śniegowce. 
Gdy kryzys gospodarczy sięgnął Stanów Zjednoczonych amerykański potentat filmowy Samuel Goldwin postanowił rozpocząć produkcję filmów, które pomogłyby Amerykankom zaadaptować się w nowej rzeczywistości społeczno - ekonomicznej. Nadszedł czas aby zmieniły swój styl życia, a co się z tym wiąże i stroje. W roku 1931 La Grande Mademoiselle otrzymała odeń propozycję przyjazdów do Stanów Zjednoczonych dwa razy do roku wraz ze swymi projektami strojów. Za gażę w wysokości 1 miliona dolarów amerykańskich Chanel projektowała wówczas dla takich gwiazd jak Katherine Hepburn, Grace Kelly, Gloria Swanson czy Elizabeth Taylor. Publiczność przyjęła ją entuzjastycznie, lecz amerykańskim gwiazdom kina nie podobało się, że kolekcje były projektowane tylko przez jedną osobę. Chanel zdecydowała o zerwaniu kontraktu. Modne ubrania stawały się coraz dostępne nie tylko dla śmietanki towarzyskiej. Rok później Coco została zaproszona przez brytyjska firmę odzieżową do stworzenia kolekcji z bawełny. W londyńskich apartamentach diuka Westminsteru odbył się niezapomniany pokaz strojów balowych i tych, w których bywano na wyścigach wykonanych z batystu, muślinu i organdyny. Biżuteria wykonana z niedrogich materiałów i sztucznych kamieni, szczególnie perły, na stałe zadomowiła się już na salonach. Chanel wpadła jednak na nowy pomysł. Na wystawie w roku 1932 pokazała kolekcję biżuterii wykonanej z metali szlachetnych i prawdziwych drogocennych kamieni. Jej bransoletki i naszyjniki wywołały niemałe zamieszanie. Potem często mieszała sztuczną i prawdziwą biżuterię nosząc ją nawet do strojów sportowych. 
Gdy rozpoczęła się II wojna światowa wycofała się z życia zawodowego. Nawiązany w 1941 r. romans z oficerem niemieckim Hansem Guntherem von Dincklage trwał przez 5 lat. Po rozstaniu ze 'Spatzem' Chanel wyjechała do Lozanny w Szwajcarii, gdzie żyła niemal jak na wygnaniu.  2 lutego 1954 r. Mademoiselle nie mogąc znieść bezczynności ponownie otworzyła swój paryski salon. W nowej kolekcji znalazł się tweedowy kostium będący kontynuacją jej idei z lat 20 -tych i 30 - tych. Krótki rozpinany żakiet miał brzegi obszyte kolorową lamówką, rękawy 3/4, złote guziki z logo 'cc', a spódnica sięgała nad kolana. Odtąd różne jego odmiany pojawiają się w każdej z kolekcji domu mody Chanel stając się na całym świecie obowiązkowym strojem dla dobrze ubranej kobiety. 


W latach 50 - tych i 60 - tych ponownie pracowała w różnych studiach Hollywood ubierając Audrey Hepburn, Elizabeth Taylor i Anne Baxter. W tym czasie jej stroje stały się bardzo popularne w Stanach Zjednoczonych. 
Zmarła w roku 1971 w swym paryskim apartamencie w hotelu Ritz - Carlton. Została pochowana w Lozannie w Szwajcarii. Po jej śmierci w latach 1975 - 1983 dom mody Chanel prowadzili projektanci Gaston Berthelot i Ramon Esparza, a następnie asystenci Yvonne Dudel oraz Jean Cazaubon. Phillipe Guibourge został projektantem konfekcji 'pret - a - porter'. W roku 1983 Karl Lagerfeld został głównym projektantem domu mody Chanel. Jednak koncern Chanel to nie tylko dom mody i produkcja tekstyliów, okularów, zegarków i biżuterii, ale także laboratoria kosmetyczne, w którym wciąż powstają nowe zapachy i kosmetyki. Po Ernescie Beaux dla Chanel pracował Henri Robert. To on stworzył Pour Monsieur ( 1955 ) oraz Chanel Nr 19 ( 1970 ). Obecnie kreatorem zapachów marki Chanel jest Jacques Polge, któremu zawdzięczamy takie kreacje jak Antaeus ( 1981 ), Coco ( 1984 ), Egoiste ( 1990 ), Allure ( 1996 ), Coco Mademoiselle ( 2001 ) i Chance ( 2003 ). W linii zapachowej powstały też takie kosmetyki jak mydełka, olejki do kąpieli, nawilżające mgiełki do ciała czy mgiełki do włosów. 'Precision' to kompletna linia preparatów pielęgnacyjnych Chanel opracowanych w oparciu o najnowszą wiedzę naukową. Chanel stworzył także pełna gamę kosmetyków kolorowych. Dla Dominique Moncourtoisa, długoletniego dyrektora kreacji makijażu Chanel, makijaż to nie tylko paleta kolorów, ale przede wszystkim efekty jaki produkty do makijażu dają na skórze. Sama Chanel za obowiązkowy akcent w makijażu uważała czerwoną szminkę, bez której nie pokazywała się publicznie. Coco Chanel była odważną, inteligentną kobietą, która na zawsze zmieniła oblicze światowej mody czyniąc jednocześnie tworząc ze swego nazwiska jedna z najcenniejszych marek dyktujących światowe trendy w modzie. Coco Chanel była pierwszą projektantką haute couture, która współpracowała z baletem, teatrem i filmem. Do dzisiaj firma Chanel jest członkiem Chambre Syndicale de la haute Couture et du Pret - a - Porter francuskiego Ministerstwa Przemysłu. Koncern Chanel jest kontrolowany przez rodzinę Werthemier poprzez różne pakiety kontrolne ( Litor Ltd., Parmeco ). 







Źródło and Fotos: Valeria Manferto de Fabianis, Paola Saltari, Anna Molinari "Magia Stylu - kobiety, które zmieniły świat mody" Wydawnictwo Olesiejuk.